A decisão do governo marroquino de tirar de circulação as edições de agosto de duas importantes revistas, Telquel e Nichane, parece ter enfurecido a blogosfera daquele país. As duas publicações estavam prestes a revelar o resultado de uma pesquisa realizada em colaboração com o jornal francês Le Monde, na qual marroquinos comuns foram convidados a avaliar a monarquia local nos 10 últimos anos. A consulta, que pretende ser a primeira pesquisa de aprovação pública de um rei marroquino feita com seus próprios súditos, revelou, de acordo com Ahmed Reda Benchemsi [Fr], diretor de ambas publicações, “que 91% dos marroquinos entrevistados consideram a atuação do Rei Mohammed VI positiva ou muito positiva” (Fonte: AFP). Mesmo assim, as autoridades marroquinas intervieram com energia para impedir qualquer forma de divulgação dos resultados, como foi afirmado claramente pelo porta-voz do governo, Khalid Naciri, que declarou que “a monarquia no Marrocos não pode ser objeto de debate nem mesmo via consulta pública.”

Os blogueiros marroquinos foram rápidos na reação a essa postura, a maioria deles contrários à ação do governo.

Agora, um crescente movimento de protestos on line está emergindo com força, simbolicamente representado pela logomarca “I'm 9%” (que poderia ser traduzido como “Eu estou entre os 9%”), criada por Anas Alaoui em referência à “minoria” de marroquinos que, de acordo com a pesquisa proibida, desaprovam ou julgam negativamente a primeira década de Mohammed VI no poder. Uma hashtag no Twitter sob o nome de #9pcMaroc foi rapidamente criada por blogueiros que adotaram a expressão “I'm 9%” em um claro sinal de protesto contra a retirada das revistas das bancas. Os blogueiros também estão trabalhando na implementação de um grupo no Facebook, de modo a expandir ainda mais o movimento.

Eu estou entre os 9%

Mehdi, no blog  Satwiker, disponibiliza um link para o vídeo de uma entrevista com o diretor das revistas, Benchemsi, transmitida no noticiário da TV francesa, no canal France 24, na qual o jornalista expressa [Ar] sua desaprovação quanto à proibição, explicando que as publicações não infringiram a lei nem ultrapassaram os limites do bom senso.

Fatima (La Marocaine), no blog Agora, também manifestou sua desaprovação [Fr] à censura. Ela escreve:

A l’air des nouvelles technologies, il faudra que nos dignitaires se rendent à l’évidence que ce genre d’action revient à chercher à cacher le soleil par la paume de la main. Sans oublier que l’info a déjà fait le tour du monde. Comme on dit chez nous » kaye fye9o l’7m9 bederribe l’7jerre» !!! Ce qui aurait pu passer pour une info banale devient une affaire.

Ibn Kafka [Fr] conclui:

Pour résumer: il existe au Maroc une autorité constitutionnelle ayant une suprématie tant sur l’exécutif qu’indirectement sur le législatif et le judiciaire, dont les actes juridiques ne peuvent en aucun [cas] être attaqués devant les tribunaux marocains, et qui assure la commanderie des croyants (musulmans), et dont le bilan ne peut faire l’objet d’une appréciation publique.

Acredita-se que o Le Monde publicará a consulta na terça-feira, dia 4 de agosto. Mas as autoridades marroquinas já deixaram claro: “Se o Le Monde publicar a consulta, ele não será mais vendido no Marrocos. É uma questão de coerência,” disse o porta-voz do governo.

As revistas Nichane e Telquel foram recolhidas e proibidas de circular anteriormente em 2007, quando seus editoriais em árabe e francês foram considerados “um libelo contra a sagrada pessoa do rei.” O diretor Benchemsi foi o autor dos editoriais e sofre as consequências disso até hoje.

Enquanto as atenções do mundo estavam voltadas na disputada eleição presidencial do Irã, as eleições comunais realizadas no dia 12 de junho no Marrocos atraíram poucos olhares da mídia mundial. As urnas foram oficialmente agraciadas como cruciais para o futuro do país e um importante passo na extensa jornada do Marrocos para a democracia. Blogueiros marroquinos cobriram e comentaram o evento, enquanto seus corações balançavam entre ceticismo e pleno apoio ao processo.

Esperando pelo rei, por Oh Mon Héros no Flickr

Trinta partidos competiram pelos votos de 13 milhões de marroquinos que foram convocados na sexta-feira para eleger cerca de 20.000 conselheiros locais para mandatos de seis anos. Mais de 30.000 seções de voto foram abertas pelo país, incluindo as províncias sulistas do Saara Ocidental. Os primeiros relatórios da mídia descreviam um baixo número de eleitores e, aparentemente, poucos jovens saíram para votar.

O blogueiro e ativista Mounir Bensallah [fr] encoraja os leitores a irem às urnas. Ele publicou o apelo de uma associação ligada ao poder, incitando os eleitores a participarem nas urnas. A citação diz:

[I]ls nous appartient d’être vigilants, en effet loin de céder au sirènes toujours sonnantes de la démocratie inachevée, il nous faut nous rappeler que la démocratie n’est qu’un processus qu’il appartient a chacun d’entre nous de faire vivre et fructifier[…]

ceux qui nous assènent que les élections communales ne sont que le faire valoir des notables de chaque ville, nous leurs répondons que si l’on peut gouverner de loin, on ne peut administrer que de près, et que si le parlement peut voter des lois, seul al 3oumda (le Maire) les faits appliquées.

Alors peu importe pour qui l’on choisi de voter, l’important c’est de décider pour notre pays, pour notre avenir et celui de nos enfants.

Ameaçadas principalmente pelo desafeto, eleições municipais foram descritas pelos observadores internacionais como barômetros; um espelho das tendências nas comunas. O governo teme a abstenção em massa como a que assolou as urnas do legislativo em 2007, quando quase 65% dos marroquinos não se interessaram em votar.

Enquanto o governo anuncia “51% de eleitores ausentes naquelas eleições que aconteceram sob condições normais, salvo pequenos incidentes que não afetaram o curso geral da votação” (fonte: MAP [en]), alguns cidadãos ridicularizaram o processo e reclamaram sobre a relevância de eleições que eles consideraram injusta. Badr al'Hamry, blogando em Qalami [ar], relata uma manifestação que aconteceu na cidade de Nador, no norte, na qual burros foram simbolicamente desfilados como candidatos mais justos e cujo voto valia mais à pena. Ele escreve:

ان المسيرة الاحتجاجية التي شارك فيها حماران إلى جانب البشــر بمدينة الناظــور يوم الثلاثاء 03 يونيو، أقل ما يمكن ان يقال عنها أنها تحدثت بلسان حال تلك الجماعــة الحانقة مــن كل الخروقات التي عرفتها فترة ما قبل التصويت، و من المؤكد أنها قد عبرت عــن ما يخالج مشاعرها من أسى وتدمـر، نتيجة لمشاهد الفساد الذي تعرفه هذه الدورة الانتخابية كـاستعمال للمال لشراء الأصوات الانتخابية في غياب عين السلطات المسؤولة لردع هذا السلوك اللاقانوني.

Resultados prévios parecem confirmar as preocupações de alguns blogueiros. Na realidade, como anunciado pelo ministro do Interior (a administração doméstica que rege as urnas), “os resultados de 22.158 assentos mostram que o recentemente formado Partido da Autenticidade e Modernidade (PAM) colheu a maioria das cadeiras”. Um partido notavelmente vinculado ao palácio real - como se fosse o partido do rei - dirigido por Fouad Ali El Himma, antigo colega de classe do rei Muhammad VI no Colégio Real e de quem o grupo parlamentar recentemente debandou da coalizão governamental, um movimento amplamente interpretado como uma tentativa real de formar seu próprio grupo político.

Ibn Kafka [fr] explica em detalhes a criação do partido P.A.M. - que tem agora a vitória quase certa. Ele descreve como o grupo cresceu rapidamente, atraindo…

… notables, politiques et célébrités des ONG comme le fumier attire les mouches.

Miloud E'shelh [ar] descreve violações eleitorais pelas que passou. Ele enumera 9 técnicas usadas pelos candidatos trapaceiros:

1- خرق توقيت الحملة
2- تهديد المرشح
3- تزوير أوراق الاقتراع
4- تزوير الحبر
5- الاستيلاء على مكاتب التصويت
6- سرقة صناديق الاقتراع
7- إرشاء أو تهديد مراقبي الانتخابات
8- إتلاف أوراق الاقتراع عمدا
9- تأخير الإعلان عن نتائج الفرز

No começo da semana, Larbi [fr] predisse o resultado da eleição, lamentando a falta de credibilidade e oportunidade. Ele lamenta:

Peu d’enjeux politiques, une classe politique jugée inapte et inefficace, un jeu institutionnel se rapprochant d’un pouvoir absolu. Ce n’est une surprise pour personne : l’abstention s’est installée depuis longtemps dans le paysage politique marocain. Et comme si tout cela ne suffisait pas l’ami du roi, et la tragi-comédie qu’il avait jouée ces derniers mois, est venu détruire le peu de crédibilité qui restait à ces élections.

Lutando para dominar o seu desapontamento e frustração, Najlae [fr] escreve:

Je crois que je dois étrangler à jamais mon côté d'irréductible optimiste (sous des tonnes de cynisme) qui prend toujours le dessus. Car, que de déceptions! […] Mais entre les hystériques, les sauvages, les hystériques, les sauvages, les corrupteurs déclarés, les sauvages, les incompétents, les hystériques, les analphabètes de la vie, les sauvages, les bookmakers des élections et le reste, mon optimisme ferait bien d'aller mettre un bon niqab.

Finalmente, Larbi, resume [fr] o que acredita que está em jogo. Ele escreve:

Enjeu politique majeur que celui de dire stop à la domination et la main mise de la monarchie sur le système politique. Que celui de dire qu’après plus de quinze ans de « transition démocratique » , si chère aux communicants du Royaume, et alors qu’on en attendait une évolution des institutions vers une monarchie parlementaire, l’entrisme de l’ami du roi, […] constitue un grand bond en arrière.

O povo egípcio testemunhou o mais inesperado veredito na história do sistema judiciário do país: O bilionário Hesham Talaat Moustafa [en], assim como o assassino profissional contratado por ele, Mohsen El Sokary, receberam a sentença de morte [en] pelo assassinato da cantora libanesa Suzanne Tameen [en]. O terrível assassinato aconteceu em Dubai, nos Emirados Árabes Unidos, e a sentença de quinta-feira foi recebida com choque e surpresa enquanto a blogosfera local começa a absorver as notícias do veredito.

A prolífica blogueira Zeinobia [en] foi a primeira a dar a notícia:

On May 21, Judge Muhammadi Qunsuwa announced the case will be referred to Grand Mufti Ali Gomaa, the nation's highest religious official, who will rule on Moustafa's death sentence on June 25.

Um choque para todos, o veredito deixou o réu sem ação. O jornalista Ahmed El Desouky [ar] estava entre os primeiros a relatar as reações da corte à comunidade online egípcia, dizendo:

انتابت المتهمين حالة من الهياج بعد النطق بالحكم وعبروا عن غضبهم الشديد وصدمتهم ووصفوا الحكم بانه قاس جدا بينما تفاوتت ردود الفعل خارج المحكمة لكن السائد ان الحكم قصاص عادل من شاب استغل سلطته ونفوذه وامواله فى العبث ظنا منه انه فوق القانون

As reações variaram entre a aprovação e apoio ao veredito à tristeza e simpatia com o réu. Em seu post, a blogueira Desert Cat [ar] mostrava-se surpresa com a passagem do mesmo veredito para Moustafa e El Sokary:

للأسف الحكم جه النهاردة عكس توقعات الجميع وهو إحالة اوراق المتهمين لفضيلة مفتى الجمهورية .. وبعد النطق بالحكم سادت حالة من الهرج والمرج داخل قاعة المحكمة بسبب صراخ الجميع غير مصدقين من عائلات محسن وهشام والعاملين فى مجموعة طلعت مصطفى بينما هشام ومحسن انتابتهم حالة صمت تااااااامة انا نفسى مش كنت مصدقة لأن جريمة هشام هى التحريض على القتل بينما محسن اللى نفذ ازاى يكون الحكم متساوى

Ahmed Shokeir respondeu à pergunta da blogueira na área de comentários do post, dizendo:

في معظم القوانين يعاقب المحرض على الجريمة بنفس عقوبة الجاني وفي بعض القوانين تغلظ العقوبة وتكون أشد من العقوبة التي تقع على الجاني

Os apoiadores do milionário do mercado imobiliário no Facebook reagiram ao veredito no grupo “Free Hesham Talaat Moustafa” (”Libertem Hesham Talaat Moustafa”) também.

Ashraf Elmanwaty disse:

I still have hope HTM will be free… This is an over reaction judgment

Enquanto isso, Miral El Ramlawy escreveu:

90% of Egyptians do NOT believe he did it and the court owes it to the Egyptians to announce what they based the verdict upon!! Phone calls that don't have any explicit message is NO PROOF…we are waiting for justification!

Depois do choque, as pessoas começaram a analisar. Zeinobia [ar] explica:

• when the judge says that that the papers of the convicted will be sent to the grand Mufti for consulting means in most situations that that convicted will face the death penalty. The death penalty needs the opinion of the grand Mufti to support it from the religious point of view ,the Sharia point of view to fulfill justice.It is not everyday that you order the death of someone.
• In most cases if not all of them the grand Mufti approves and supports the judge’s verdict.

E ela então continua:

• Second in case of Hisham and Sokary,the judge will announce the final verdict on the next 25th of June 2009 ,which is nearly about month and 5 days ,I believe it is a long period to stand in the death row.
• Third when the judge announces the final verdict , the lawyers of the convicted will have the right to [appeal].

Então, pode ser que haja um segundo round, e é isso que vamos descobrir no dia 25 de junho.

Enquanto isso, há perguntas e dúvidas sobre os importantes negócios imobiliários de Hisham. O blogue do editor do The Mideast Institute relata [en]:

The Talaat Mustafa Group (TMG), a huge real estate conglomerate through which Mustafa made his billions, doesn't want any stockholders to worry just because the company's founder and namesake is under a death sentence. A TMG official reassures investors:
Sawaftah said that TMG’s corporate structure prevents “the absence of one individual” from affecting its activity

Depois de uma breve pausa, o temido Ammar 404 [en] está novamente atacando a blogosfera tunisiana. Ammar é o apelido dado pelos blogueiros tunisianos para a máquina de censura que está assombrando seu acesso à internet. A vítima da vez é o blog Zig Zag [ar], escrito por 3amrouch. Parece que o blogue foi censurado por republicar capturas de tela de uma manchete em um jornal canadense [ar] que revelavam uma transação imobiliária na qual o enteado do Presidente da Tunísia, Mohamed Sakhr El Matri, comprava uma mansão no Canadá por uma grande quantia de dinheiro — uma informação que o governo tunisiano desejava esconder de seu povo. Muitos blogueiros escreveram sobre a censura e a condenaram.

Samsoum escreveu [fr]:

Le blog de 3amrouch a été censure car il a repris une information publique sur un journal canadien qui est accessible a tout le monde. Par solidarité je publie aussi le lien vers ce journal qui cite dans sa page 10 la transaction immobilière qu'on veut cacher a tout prix. Et qu'on censure ce blog aussi!!!

Thoughts of an ex-Muslim (”Pensamentos de um ex-Muçulmano) [ar] escreveu:

مادام لم يدع لكره أو عنف أو ارهاب ،
لا للحجب دون قرار قضائي واضح و علني و مسبب، لا للحجب بسبب نقد مظاهر الفساد ، الغبي الذي اتخذ القرار تقفيفا لسيدي بوحجر انما خدم عمروش و أضر سيده الصغير

Ordinary stories (Estórias ordinárias) [ar] blogou:

المدونة متاع عمروش تم حجبها لأنها تناولت موضوع ما عجبش المسؤولين على أمننا وسلامتنا
قد ما قلنا ونددنا بهذه الممارسات، عمار ما فهمش، ما هوش فاهم وماهوش ناوي يفهم
هذاك علاش، تضامنا مع المدونة المحجوبة باش نعاود ننشر الموضوع إلي أغلب الظن أنه كان السبب وراء عملية الحجب

O dia 30 de março é o Dia da Terra, no qual os palestinos de todos os lugares, mas especialmente aqueles que se encontram dentro de Israel, celebram o dia de 1976 em que seis palestinos cidadãos de Israel desarmados foram mortos pelo exército e a polícia de Israel durante os protestos contra a expropriação de terra. O dia tornou-se uma maneira de marcar a luta dos palestinos por resistir junto a sua terra, quando manifestações ocorrem, bem como outros eventos tais como a plantação de oliveiras [Ar] – com um foco crescente na campanha pelo boicote, desinvestimento e sanções. Blogueiros palestinos e pró-palestinos observaram a ocasião.

Manifestação pelo Dia da Terra na Cidade Antiga de Hebron, em 28 de março de 2009. Foto por Anne Paq.

Yousef Abudayyeh nos fornece os nomes das seis pessoas que foram mortas em 1976.

خديجة شواهنه , محسن طه ,خير ياسين، رجا أبو ريا , رأفت الزهيري وخضر خلايله

Bas7aky publica uma imagem mostrando os nomes e fotos dos que foram mortos, e cita o poeta Tawfiq Ziad:

في اللد , والرملة , والجليل هنا ..
على صدوركم , باقون كالجدار
وفي حلوقكم كقطعة الزجاج , كالصبار
وفي عيونكم زوبعة من نار هنا ..
على صدوركم , باقون كالجدار

Marcy Newman, uma ativista norte americana que vive em Nablus na Cisjordânia, descreve uma viagem em que ela e alguns amigos palestinos do Campo de Refugiados de Dheisheh perto de Belém fizeram para a “Palestina de 1948” (Israel) para visitar lugares relacionados aos eventos de 1976.

Sabado no final da tarde meus amigos do Campo de Refugiados de Deheishe se dirigiram para a Cisjordânia, ilegalmente, por óbvio, para a Palestina de 1948. Sentimos que era importante passar o يوم الأرض (Dia da Terra) na Palestina de 1948 nos lugares em que o massacre ocorreu em 1976. É claro que gostaríamos de participar das demonstrações aqui [em Israel] amanhã, mas viajar com os palestinos que não têm permissão para transitar livremente na sua própria terra significa que nós não poderemos ir a lugares que possuem uma presença militar forte. […] depois que deixamos saffuriyya dirigimos para o norte em direção a sakhnin, a cidade palestina que se tornou famosa por sua resistência e na qual celebramos o Dia da Terra.

Marcy também postou fotos dos monumentos feitos em memória dos que foram mortos no Dia da Terra em 1976.
Jonathan Cook entrevistou Doutor Hatim Kanaaneh, que bloga no Um médico na Galiléia, e que foi uma testemunha dos eventos de 1976.

Imagem do Wikipedia

Jerusalém, “Al-Quds” em árabe, é um tema central do conflito israelo-palestino. A anexação de Jerusalém Oriental por Israel, com base na “Lei de Jerusalém”, foi amplamente condenada pelas Nações Unidas e suas instâncias correlatas. A resolução 478 do Conselho de Segurança (aprovada em 1980), resultou na saída de quase todas as embaixadas estrangeiras de Jerusalém.

As autoridades israelenses são criticadas pelas políticas em vigor que vão na direção de promover uma maioria judaica e “judaizar” Jerusalém pela expulsão dos árabes e demolição de suas casas em Jerusalém Oriental, com o argumento de que eles não possuem alvarás de construção, bem como por tornar extremamente difícil para um árabe obter um.

De acordo com um relatório do Banco Mundial, o número de violações de construção registradas entre 1996 e 2000 foi de quatro vezes e meia maior nas áreas judaicas, mas houve quatro vezes menos ordens de demolição expedidas em Jerusalém Ocidental comparado com a parte Oriental.

O último ato de desapropriação foi interpretado como um ultraje pelos blogueiros árabes. Khaled Alsoud, da Jordânia, fala a respeito da situação dos árabes na cidade:

20000 ألف مقدسي فقدوا حقهم بالإقامة عبر سحب البطاقات الزرقاء من 6000 رب عائلة و12000منزل مهدد بالهدم من قبل الدولة الصهيونية و جدار الفصل العنصري الذي أخرج 151423 مقدسي خارج إطار مدينة القدس ومنع التواصل بكافة أشكاله مع المقدسيين الذين احتجزوا داخل المدينة، كما في القدس 23 حاجز صهيوني يقطع أوصال المدينة ويعيق \أو يمنع\ أهلها من التواصل فيما بينهم أو مع الآخرين خارج الجدار.
والآن وجهت دولة الاحتلال الصهيوني إنذارات لـ 88 عائلة”1500 مقدسي” بالإخلاء وذلك لهدم بيوتهم بحجة التراخيص، وإنشاء حديقة عامة مكان تلك البيوت وفي أخطر وأوسع عملية تهجير منذ حي المغاربة.

Syriangavroche emite sua análise da situação [ar]:

من الواضح أن كل هذه الأمور تجري بغية فرض أمر واقع قبيل أي جلسة مفاوضات مع الجانب الفلسطيني بخصوص القدس, فإفراغ القدس من سكانها العرب شكلاً و مضموناً هو إعادة بناء واقع جديد يمكن فرضه على الجانب الآخر و خصوصاً إن كان جانباً ضعيفاً مثل السلطة الوطنية الفلسطينية.

Jafra traz à memória [ar] o assassinato de importantes literatos pelo Mossad, como Ghassan Kanafani, Wael Zuaiter e Naji Al Ali, dando ênfase na importância do conhecimento e da cultura na dinâmica do conflito:

الفكرة و القلم و العلم اهم من الاسوار العالية واهم و بنادق مصوبة و قناص ينتظر و طائرة تبحث عن هدف

Ela pleiteia apoio para as festividades do Al Quds Capital da Cultura Árabe de 2009 [ar]:

انا الان و هم ايضا في القدس لا يدعونكم لمجزرة و لا لحرب او اعلان ثورة
هو مجرد دعوة لدعم هذا الحدث لجعله يليق بالقدس

Alghait da Síria pede [ar] aos blogueiros sírios para criar um “Blog para a Semana Al Quds”.

من بين الضجيج العذب للمدونات السورية أدعو نفسي وإياكم أن نخصص أسبوع للتدوين من أجل القدس كما كان الأول للجولان
أدعو نفسي وإياكم أن نعمل لإخواننا كما عملنا لأنفسنا
ولتكن من المدونات السورية أولاً ..

[Nota da edição: Artigo publicado originalmente no Global Voices em 29 de dezembro de 2008. Essa tradução apareceu pela primeira vez no blog LivreAção].

Durante os últimos meses, os egípcios têm sido perseguidos diariamente por manchetes e matérias principais catastróficas - desde assassinatos até escândalos de corrupção, uma sucessão de incêndios, assédio sexual… sem falar nos efeitos da crise econômica global, que as autoridades egípcias insistem em afirmar que não tem afetado de forma significativa a economia (já) em deterioração. Falando sério, foi como se um feitiço tivesse sido jogado sobre o Egito e causado uma série de eventos infelizes.
Em meio a esse horror, os blogueiros egípcios decidiram se revoltar contra o atual estado deplorável do país, trazendo à tona alguma energia positiva através da campanha “Troque de Canal”.
A campanha foi uma criação do blogueiro Tarek Amir, um dos autores do Global Voices Online, que a descreve da seguinte maneira:

أنا كانت عندي بوادر عقدة نفسية عشان كل مأقرأ المدونات المصرية ألاقي تعذيب و تحرش و إعتصامات و محاكم و بلاوي سودة.
و بعد كده لما شاركت في جلوبال فويسز لاقيت نفسي مطالب بإنتقاء تدوينات كل فترة لكي أترجمها للغة الإنجليزية حتى يقرأها العالم. و هنا إتحولت العقدة إلى عقدة و شنيطة و كان شبه مستحيل إني ألاقي في وسط هذا الكم من السواد بصيص أمل يحسس الناس إن مصر برضه بلد حلوة مش مستنقع.

Ele então continua:

عشان كده إتناقشت مع بعض المدوناتية أصدقائي و إتفقنا نخلي ولو يوم واحد كل شهر ننقل فيه حاجات كويسة في بلدنا للناس.
مش شرط تكون كتابات, ممكن صور أو رسومات أو بلوجات صوتية أو أي حاجة.
يوم واحد كل شهر نغير فيه المحطة السودة و نروح لتردد أكثر بياضا.

المهم الحملة ديه إتفقنا نسميها
غيَر المحطة
و حاتكون في اليوم إل رقمه زي رقم الشهر
يعني واحد يناير و إتنين فبراير و تلاته مارس لحد إتناشر ديسمبر

A iniciativa está sendo altamente encorajada e bem-recebida em toda a blogosfera egípcia, e alguns blogueiros estão se divertindo muito com a idéia de usar lentes cor-de-rosa. No seu blogue, Jessy decidiu mudar o tom até segunda ordem:

I am going to limit this negative input and replace it with more positive and healthy messages, at least in my own pink bubble life.

O Voice of Egypt [En] sente-se envergonhado da advogada egípcia Nagla Al Imam, a mesma que enfureceu os egípcios[En], ao encorajar árabes a abusar sexualmente de mulheres israelitas durante entrevista na Al Arabia TV [En].

O blog Egípcio afirma:

نجلاء الإمام المحامية و رئيسة جمعية لحقوق الإنسان تدعو الشباب العربي للتحرش بالإسرائيليات و اغتصابهم كنوع من المقاومة و بعد كده بنتسائل ليه الغرب بيتهمنا بالتخلف و الإرهاب أما تكون دي رئيسة جمعية لحقوق الإنسان هيفتكروا المواطن العادي شكله عامل ازاي؟؟

O blog israelita [En], My Right Word, publicou excertos em inglês da entrevista emitida na Al Arabia TV a 31 de Outubro de 2008:

Following are excerpts from an interview with Egyptian lawyer Nagla Al-Imam, which aired on Al-Arabiya TV on October 31, 2008.

Interviewer: Egyptian lawyer Nagla Al-Imam has proposed that young Arab men should sexually harass Israeli girls wherever they may be and using any possible method, as a new means in the resistance against Israel.

[…]

Interviewer: We have with us the lawyer Nagla Al-Imam from Cairo. Welcome. What is the purpose of this proposal of yours?

Nagla Al-Imam: This is a form of resistance. In my opinion, they are fair game for all Arabs, and there is nothing wrong with…

Interviewer: On what grounds?

Nagla Al-Imam: First of all, they violate our rights, and they “rape” the land. Few things are as grave as the rape of land. In my view, this is a new form of resistance.

Interviewer: As a lawyer, don't you think this might expose Arab youth to punishment for violating laws against sexual harassment?

Nagla Al-Imam: Most Arab countries… With the exception of three or four Arab countries, which I don’t think allow Israeli women to enter anyway, most Arab countries do not have sexual harassment laws. Therefore, if [Arab women] are fair game for Arab men, there is nothing wrong with Israeli women being fair game as well.

Interviewer: Does this also include rape?

Nagla Al-Imam: No. Sexual harassment… In my view, the [Israeli women] do not have any right to respond. The resistance fighters would not initiate such a thing, because their moral values are much loftier than that. However if such a thing did happen to them, the [Israeli women] have no right to make any demands, because this would put us on equal terms – leave the land so we won't rape you. These two things are equal.

[…]

I don’t want young Arab men to be interrogated. I want these Zionist girls with Israeli citizenship to be expelled from our Arab countries. This is a form of resistance, and a way of rejecting their presence.

Nora Younys, por 3arabwy no Flickr. Foto usada sob licença Creative Commons

A blogueira e ativista de direitos humanos egípcia Nora Younis [Ar] foi agraciada ontem, dia 23, com o Prêmio Anual de Direitos Humanos [En].

Human Rights First hosted its annual dinner and 30th anniversary celebration honoring those at the forefront of the struggle to defend human rights, featuring actress Sigourney Weaver, who will serve as the master of ceremonies, Caroline Kennedy, who will accept an award on behalf of her uncle, Senator Ted Kennedy, and singer Mary Chapin Carpenter, who will perform.

Fustat relata [En]:

She shares the prize with Oleg Kozlovsky, a young democracy activist in Russia - a country that slides further from the straight path of democracy for each day it seems. Senator Ted Kennedy is also awarded for his long and distinguished career as a human rights defender.

Human Rights First have been very supportive of human rights in Egypt, during the last years and Campaigned for Saad Eddin Ibrahim, who won the same award in 2002, Alaa and Kareem among others, and I would like to extend my greetings and humble thanks for your support on this happy occasion.

Fustat orgulhosamente partilha a descrição dada pela Humans Right First para a blogueira, dizendo:

This is how they describe Nora:

… When Egyptian soldiers used water cannons and nightsticks to brutally evict Sudanese refugees from a public square in Cairo, Nora Younis was there, taking notes and shooting photos. Her blog of the incident drew international attention to the Egyptian government's abuses against these vulnerable refugees. Nora continues to raise awareness about rampant human rights abuses in Egypt through her compelling blog posts.

Prisioneiros empilhados uns sobre os outros em uma jaula? O premiado blogueiro egípcio Wael Abbas expõe mais uma terrível violação dos direitos humanos em seu popular blog Misr Digital [Ar].

Wael explica:

هذه الصورة أرسلت إلي عن طريق المسنجر وقد إلتقطت بالتليفون المحمول لغرفة الحجز في أحد أقسام الشرطة - لا نعرف أي قسم حتى الآن - وكما ترون فغرفة الحجز عبارة عن قفص حديدي يتكدس فيه المحتجزين بشكل أقل ما يقل عنه هو أنه - قرودي - غير إنساني ولا حتى حيواني لأن اللي عنده حيوانات عمره ما يحطها في زريبة بالشكل ده لأنه ببساطة يخاف عليها تنفق - منظر لا يمكن تخيله حتى في لوحة سيريالية ولا حتى في خيال شخص فشار مهولاتي أبو لمعة قد يحكي عن تكدس البشر بعضهم فوق بعض لكن الصورة أهه بألف كلمة وليس من رأى كمن سمع وربنا يخلي لينا التكنولوجيا

Os comentadores da blogada estão sem palavras.

Misr Al Muslima escreve:

دول معملوهاش في سجن ابو غريب ولا غوانتنامو

ولا كانها لقطة في افلام الخيال العلمي

للدرجاتي هو دة مقام الانسان المصري بيتحت في اقفاص زي الحيونات ويمكن اوسخ من الحيونات

ربنا يرحمنا برحمته

Hamoodi diz:

نظام الشرطة في جميع الدول العربيه فاسد فاسد فاسد

E Mohamed completa sarcasticamente:

فعلا مصر ام الدنبا ومهد الحضارة

انتظروا مزيدا من الاختراعات المهينة للبشرية

Haitham, contudo, explica calmamente:

This picture is photoshopped :P

Conforme as Eleições Norte-Americanas se aproximam, aumenta a atenção internacional à política norte-americana e aos candidatos concorrentes. Projetos como o Jornalismo Coletivo [En] da Current TV e o Voices Without Votes [En] do Global Voices Online se encarregaram de reunir o que está sendo dito sobre o tema e trazer a perspectiva global sobre esta questão local.

O programa Jornalismo Coletivo, da Current TV, começou uma série de reportagens em vídeo sobre como o resto do mundo vê os EUA. Em The View from Over There [”A Vista de Lá”, em inglês], pessoas de muitos diferentes países falam sobre seus pontos de vista sobre as políticas externas norte-americanas, a guerra no Iraque, a situação com o Irã e mencionam quem elas gostariam de ver como o futuro presidente dos EUA. As entrevistas no vídeo são por vezes realizadas em outras línguas, mas todas elas tem legendas em inglês.

Este vídeo também usa filmagens de outros programas sobre as Eleições Norte-Americanas 2008 [En], mas desta vez se concentrando na perspectiva externa. Este é um trabalho que também vem sendo realizado há algum tempo pelo Global Voices e pela Reuters no Voices Without Votes, que reúne opiniões de todos os cantos do planeta a respeito das Eleições nos EUA. Se você tem alguma blogada que gostaria de enviar para o site, você pode fazê-lo clicando aqui [En].

O assunto do próximo programa Jornalismo Coletivo da Current TV serão as opiniões internacionais sobre as políticas de imigração dos EUA.

Com muito pouca informação emergindo hoje sobre a grande explosão [en] em Damasco, na Síria, um blogueiro que estava no local correu para o seu computador para descrever para o mundo o cenário de caos e devastação que ele presenciou.

Medad [ar], da Síria, estava a alguns minutos do local da explosão e nos apresenta um relato próprio de testemunha ocular do que aconteceu:

Dania [en], da Síria, tem um post chamado 17. Ela escreve:

17 people are killed… and no one knows any thing, no news agency knows any thing, no further details but … 17 people are killed.

200kg of explosive… who, how, and why…
17 people are killed…I can't think right now, my brother was on his way to the airport.

They say it might be an assassination, and they say it might be only a threat to the national security.

17 people are killed

Sasa [en], enquanto isso, se atualiza dos rumores e traz as últimas notícias:

So, it's been a few minutes since the bomb, and already people are spending their time wishing up conspiracy theories based on their filthy politics, instead of thinking about the fact that seventeen lives have been lost.

Here's what I've heard already:

- The bomb was near the Sidi Kadad Intelligence Headquarters, responsible for monitoring Palestinians in Damascus - it must be Palestinians taking revenge

- The bomb was on the airport road - it must be Israelis trying to hurt a symbol of national significance

- The bomb was in Sayida Zeinab - it must be the Iraqi problem being exported

- The bomb was trying to undermine the stability of the Syrian government - it must be the Americans

- The bomb was revenge for the killing of a top government official last month - it must be the Syrians

- The bomb was revenge for the killing of Hizbollah official Imad Mughniya - it must be the Lebanese

- The bomb follows other attacks across Syria by religious extremists - it must be Al Qaeda

Just think about the dead - instead of how the attack supports your filthy view of the world.

E o especialista em assuntos sírios Joshua Landis [en] linca para um artigo no Telegraph dando a notícia. Os comentaristas responderam rapidamente a esse post.

Offended disse:

Very disturbing news. What kind of a sick ideology or agenda is behind such attacks?

E IDAF respondeu:

Luckily it is a weekend and no children were in the damaged elementary school in the location.
Syrian TV was the only source of information and footage so far. Some images here:
http://www.syria-news.com/readnews.php?sy_seq=83046

Do país vizinho Egito, Zeinobia [en] explica:

This is the first terrorist act that targets the Syrian civilians since a long time. Also it comes after a serious of mysterious assignations assassinations took place across the country. Not to mention it comes at the same time the Syria seems to regain power in the region.

Till now the message behind this blast is not obvious , it is for sure sent to the Syrian regime but for what ?? For its Relations with Iran or the regime itself !!??

O blogueiro marroquino Mohammed Raji [Ar] está atrás das grades em seu país por falar o que pensa. A seguir está a tradução do post em árabe que vai custar ao blogueiro dois anos de sua liberdade.

رج الملك كما يفعل عادة للتجول بسيارته في شوارع المدينة ، وكان معه داخل السيارة ابنه البكر ، الذي هو ولي العهد . في ملتقى الطرق سيتوقف الملك أمام شرطي المرور الذي ينظم حركة السير ، والتفت إلى ابنه الصغير ذو الخمس سنوات يسأله إن كان يرغب أن يصبح شرطيا عندما يكبر ، وعوض أن يجيب الصغير أخذ الشرطي المبادرة وأجاب الملك بأنه يتمنى أن يرى ولي العهد الصغير جالسا على عرش أسلافه في أحد الأيام ، وأضاف كلمات يثني فيها على الملك . الملك بطبيعة الحال أعجبه ما سمع من فم الشرطي ، وقبل أن ينصرف كافأه على الفور ب “كريما” ! للإشارة فالملك الذي كان بطلا لهذه الواقعة ليس ملكا آخر غير محمد السادس!
إذا صح هذا الخبر الذي أوردته “الجريدة الأولى” في عددها التسعين ، فعلى المغاربة أن يقتنعوا بأن المغرب لن يتغير كما نتمنى حتى في عهد الحسن الثالث !

يجب علينا أن نعترف بأن الذي أهلك بلدنا وأوصله إلى هذه الرتبة المخجلة التي يحتلها على الصعيد العالمي في كل المجالات هو اقتصاد الريع ، الذي ينتفع به المحظوظون دون غيرهم من أبناء وبنات الشعب ، وطبعا فلسنا بحاجة إلى استعمال المصطلحات الكبيرة التي يستعملها السياسيون كي نفهم ما هو “الريع” ، فمعناه بكل بساطة هو أن تأخذ حق الآخرين بدون وجه حق ! ورخص النقل أو “الكريمات” التي يوزعها الملك على المواطنين الذين يمدون إليه رسائل الاستعطاف التي يكتبونها بنفس العبارات التي ينطق بها المتسولون عندما يمدون أيديهم إلى الناس على أرصفة الشوارع تدخل بدورها في إطار الريع . فالدول التي تحترم مواطنيها لا تجعل منهم شحاذين يتسولون الأعتاب الشريفة ، بل تصنع لهم المعامل والمصانع كي يشتغلوا ويكسبوا لقمة عيشهم بعزة وكرامة ، وحتى لو افترضنا أن هذه الكريمات لا يتم إعطاؤها إلا لمن يستحقها من ذوي الاحتياجات الخاصة والفقراء والمعوزين ، وهذا أمر مستبعد بطبيعة الحال ، فهذا لا يشرف المواطن المغربي على الاطلاق ، فالشغل والتطبيب والتعليم حق يمنحه لنا الدستور ، لذلك يجب على الدولة أن توفر لمواطنيها سبل العيش الكريم عوض إهانتهم بهذه الطريقة المذلة

* NOTA: Estas licenças são permissões concedidas pelo Estado para motoristas de taxi e proprietários de barcos, e são uma das principais fontes de descontentamento por serem distribuídas principalmente como retribuições a favores ou por nepotismo.

وعندما يرى ولي العهد الصغير الذي سيتولى الحكم في يوم من الأيام كيف أن والده يوزع الهبات والاكراميات والكريمات على الناس بمجرد سماع كلمة إطراء أو مدح ، فلا شك أنه سيتصرف بنفس “المنطق” عندما يحكم ، لذلك فما علينا سوى أن نؤجل أحلامنا بمغرب المساواة وتكافؤ الفرص لغاية حكم الملك محمد السابع الذي سيأتي بعد الحسن الثالث اللي هو ولي العهد حاليا!

Mais informações sobre esta história estáo disponíveis no Global Voices Advocacy [En] e aqui também [En]. Uma petição pela libertação do blogueiro está disponível aqui [En], para aqueles interessados em assiná-la. Um grupo sobre o tema foi criado no Facebook, aqui.

Crédito da foto: Hespress

“Infelizmente, o governo do Marrocos provou seu desrespeito pela liberdade de expressão ao prender um jovem blogueiro na sexta-feira, 5 de setembro, simplesmente por ter publicado um artigo onde criticava uma das políticas do Rei”, declarou Mideast Youth [En]. Estes dois artigos do Global Voices em Inglês fazem uma cobertura do assunto: “Blogueiro Preso e Sentenciado Imediatamente” [En], “O Post que Levou Mohammed Raji para a Cadeia” [En].